ميّت را يك تيمّم بدهند .
( مسأله 492 ) كسى كه ميّت را تيمّم مىدهد روبهروى ميّت قرار مىگيرد و دست خود را بر زمين مىزند و به صورت و پشت دستهاى ميّت مىكشد و بهتر است علاوه بر اين دست ميّت را به زمين بزند و به صورت و پشت دستهايش بكشد .
احكام كفن كردن ميّت
( مسأله 493 ) ميّت مسلمان را بايد با سه پارچه كه آنها را لنگ و پيراهن و سرتاسرى مىگويند كفن نمايند .
( مسأله 494 ) لنگ بايد از ناف تا زانو ؛ اطراف بدن را بپوشاند . و بهتر آن است كه از سينه تا روى پا برسد . و بنابر احتياط واجب ، پيراهن بايد از سر شانه تا نصف ساق پا ، تمام بدن را بپوشاند و درازى سرتاسرى بايد به قدرى باشد كه بستن دو سر آن ممكن باشد و پهناى آن بايد به اندازهاى باشد كه يك طرف آن روى طرف ديگر بيايد .
( مسأله 495 ) قيمت كفن متعارف و يا مطابق شأن ميّت را مىتوان از اصل مال برداشت ؛ هرچند صغير داشته باشد و زايد بر نياز به اجازه ورثه دارد .
( مسأله 496 ) كفن زن ، بر شوهر است . اگرچه زن از خود مال داشته باشد و همچنين اگر زن را به شرحى كه در كتاب طلاق گفته مىشود ، طلاق رجعى بدهند و پيش از تمام شدن عدّه بميرد ، شوهرش بايد كفن او را بدهد و چنانچه شوهر بالغ نباشد يا ديوانه باشد ولى شوهر بايد از مال او كفن زن را بدهد .
( مسأله 497 ) هرگاه ميت چيزى نداشته باشد احتياط واجب آن است كه كسانى كه مخارج او در حال زندگى بر آنان واجب بود هزينه كفن او را نيز بدهند .
( مسأله 498 ) كفن كردن با چيز غصبى ، اگر چيز ديگرى هم پيدا نشود ، جايز نيست . و چنانچه كفن ميّت ، غصبى باشد و صاحب آن راضى نباشد ، بايد از تنش بيرون آورند ، اگرچه او را دفن كرده باشند .
( مسأله 499 ) كفن كردن ميّت با چيز نجس و با پارچه ابريشمى خالص ، جايز نيست . ولى