تشريف آوردند ، در حالى كه آثار گرفتگى و انقباض در بشرهاش پيدا بود ، معلوم شد شنيدن خبر بروز و با در عراق ( سامرا ) ايشان را اين گونه منقلب كرده است . فرمود : شما مرا مجتهد مىدانيد ؟ عرض كرديم :
بلى ، فرمود : عادل مىدانيد ؟ عرض كرديم : بلى ! فرمود : من به تمام زن و مرد شيعهء سامرا حكم مىكنم كه هر يك از ايشان يك مرتبه زيارت عاشورا را به نيابت از طرف نرجس خاتون ، والدهء ماجدهء امام زمان عليه السلام بخوانند ، و آن مخدره را نزد فرزند بزرگوارش ، شفيع قرار دهند تا آن حضرت از خداوند عالم بخواهد كه خدا شيعيان مقيم سامرا را از اين بلا نجات دهد . به محض اينكه حكم صادر گرديد ، تمام شيعيان مقيم سامرا ، حكم را اطاعت كرده و زيارت عاشورا ، را طبق همان دستور خواندند ، در نتيجه بعد از خواندن زيارت عاشورا ، يك نفر شيعهء سامرا تلف نشد ، در صورتى كه هر روز حدود پانزده نفر از غير شيعه تلف
هامش
- دارم ، و من به غير از تدريس به كارى نبايد مشغول شوم . ايشان اشاره كرد كه به سراغ مرحوم ميرزا محمدتقى شيرازى رحمه الله بروند كه اين يكى از دلايل بلندى همت ، پاكى نفس و اخلاص قلب اين بزرگوار بوده است . حاج ميرزا محمد حسين نائينى رحمه الله ، حاج شيخ عبدالكريم حائرى يزدى رحمه الله ، آقا شيخ محمد رضا نجفى رحمه الله ، حاج شيخ محمد حسين طبسى رحمه الله و آقا ميرزا سيد على مدرس يزدى رحمه الله از شاگردان وى بودند . او در نجف درگذشت و در همان جا به خاك سپرده شد . از آثار وى ، اصالة البرائة ، الاغسال ، الفروع المحمديه ، مجموعه رسالاتى در فقه و غيره ، شرح اوائل رساله البرائه شيخ انصارى ، رسالهاى در خلل نماز مىباشد . وفات وى را در 1316 قمرى ( 1277 شمسى ) دانستهاند . محل دفن وى يكى از حجرات صحن مقدس علوى است .