ترك نكرد و هر روز كه به سبب بيمارى يا امرى ديگر نمىتوانست زيارت عاشورا بخواند ، نايب مىگرفت ) .
وقتى كه آن مرحوم از خواب بيدار مىشود ، فرداى آن شب به منزل آيت اللَّه ميرزا محمد تقى شيرازى ( ميرزاى دوم ) مىرود و چون خواب خود را براى ميرزا نقل مىكند ، ايشان مىگريند . سبب گريه را مىپرسند ، مىفرمايد : ميرزاى محلاتى از دنيا رفت واستوانهء فقه بود .
گفتند : شيخ خوابى ديده و واقعيت آن معلوم نيست . ميرزا مىفرمايد :
بلى ، خواب است ؛ اما خواب شيخ مشكور است نه خواب افراد .
فرداى آن روز ، تلگراف درگذشت ميرزاى محلاتى از شيراز به نجف مخابره شد و صدق رؤياى شيخ آشكار گشت « 1 » .
عاشورا عاشورا عاشورا
مرحوم محدث نورى رحمه الله در كتاب نجم الثاقب از سيد احمد فرزند سيد هاشم رشتى رحمه الله ، تاجر ساكن رشت ، نقل مىكند كه گفت : « در سال هزار و دويست و هشتاد ، براى اداى حج و زيارت خانهء خدا از رشت به تبريز آمدم ، آنجا در خانهء يكى از تجار معروف ، به نام حاج صفر على منزل نمودم . چون كاروانى نبود متحير بودم كه چگونه سفر را ادامه دهم ، تا آنكه حاج جبار نامى كه جلودار كاروان و از شهر سدهء اصفهان بود ، مال التجارهاى برداشت ، و من به همراه كاروان او حركت كردم .
هامش
( 1 ) - داستانهاى شگفت ، شهيد دستغيب ، ص 273 و 274 .