نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ »
« 1 » ؛ هركس درباره عيسى با تو در مقام مجادله برآيد ، بعد از آن كه با وحى خدا به احوال او آگاهى يافتى ، به آنها بگو :
بياييد بخوانيم پسرانمان و پسرانتان ، زن هايمان و زن هايتان ، و كسانى را كه به منزله نفس ما هستند ، و خودتان را ، آنگاه با هم مباهله نماييم تا دروغگويان و كافران را به لعن و عذاب خدا گرفتار سازيم » .
به دليل آن كه در وقت مباهله به جز على بن ابى طالب ، فاطمه ، حسن و حسين عليهما السلام كس ديگرى به همراه پيغمبر نبوده است لذا در اين آيه مراد از « انفسنا » اميرالمؤمنين على عليه السلام ، مراد از « نساءنا » فاطمه زهرا عليها السلام و مراد از « ابناءنا » حسن و حسين اند كه خداوند آنان را پسران پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ناميده است .
حال كه به استناد آيه فوق ، حسن و حسين فرزندان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مىباشند پس معلوم مىشود كه جميع سادات بنى فاطمه مفتخر به اين افتخار بزرگ بوده و تماماً از ذرارى پيامبر عظيم الشأن اسلام مىباشند .
ابن ابى الحديد معتزلى در شرح نهج البلاغه « 2 » و ابوبكر رازى در تفسير آيه مباهله « 3 » ، با توجه به جمله « ابناءنا » به همين طريق استدلال
هامش
( 1 ) - آل عمران ، آيه 61 .
( 2 ) - شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 11 ، ص 26 .
( 3 ) - تفسير الرازى ، ج 8 ، ص 82 .