فدايت شوم ! چه ثواب است از براى كسى كه در شهرهاى دور از كربلا است و او را رفتن به سوى قبر آن حضرت در مثل اين روز ممكن نباشد ؟ فرمود : هرگاه چنين باشد ، بيرون رود به سوى صحرا يا بالا رود ، بر بام بلندى در خانهء خود و اشاره كند به سوى آن حضرت به سلام ، و جهد كند در نفرين كردن بر قاتلين آن حضرت و بعد از آن دو ركعت نماز كند و اين كار را در اوايل روز ، پيش از زوال آفتاب انجام دهد پس ندبه كند بر حسين عليه السلام و بگريد بر او و امر كند كسانى را كه در خانهاش هستند - هرگاه از ايشان تقيه نمىكند - به گريستن بر آن حضرت ، و بر پا دارد در خانهء خود مصيبتى به اظهار كردن جزع بر آن حضرت ، و تعزيت بگويند يكديگر را به مصيبت ايشان به حسين عليه السلام و من ضامنم براى ايشان بر خدا كه هرگاه بياورند اين عمل را ، جميع آن ثوابها را بهرهمند گردند . گفتم : فداى تو شوم ! ضامن مىشوى اين ثوابها را براى ايشان و كفيل مىشوى اين ثوابها را ؟ فرمود : بلى ! من ضامن و كفيلم از براى كسى كه اين عمل را بهجا آورد . گفتم : چگونه يكديگر را تعزيت بگويند ؟ فرمود كه مىگويند : «
أَعظَمَ اللَّهُ أُجُورَنا بِمُصابِنا بِالحُسَيْنِ عليه السلام وَجَعَلَنا وَإيّاكُمْ مِنَ الطّالِبِينَ بِثارِهِ مَعَ وَلِيِّهِ الإمامِ المَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله
؛ يعنى بزرگ فرمايد خداوند اجرهاى ما را به مصيبت ما به حسين عليه السلام و قرار دهد ما و شما را از خواهندگان خون او با ولى او ، امام مهدى از آل محمد عليهم السلام .
و اگر بتوانى كه بيرون نروى آن روز را در پى حاجتى ، چنان كن ؛ زيرا آن روز ، روز نحسى است كه برآورده نمىشود در آن ، حاجت مؤمن و
زيارت عاشورا فراتر از شبهه (فارسى) — صفحة 196
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص١٩٦