كافِيَ المُهِمّاتِ ، يا مَنْ يَكْفِي مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَلا يَكْفِي مِنْهُ شَيْءٌ فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ » « 1 » تا آخر زيارت
سيف بن عميرة گفت ، من به صفوان گفتم : علقمه كه اين زيارت را از امام محمد باقر عليه السلام براى ما روايت كرد ، اين دعا را نقل نكرد !
صفوان گفت : من با سيد خودم ، امام جعفر عليه السلام به اين مكان وارد شدم ، پس در زيارت ، همان كارى را كرد كه ما كرديم و اين دعا را خواند در هنگام وداع ، بعد از آنكه آن دو ركعت نماز را خواند ، و آن وداع را به جا آورد .
بعد از آن صفوان گفت ، حضرت صادق عليه السلام به من فرمود : مداومت كن اين زيارت را ، و بخوان اين دعا را ، و به اين نحو زيارت بكن ، كه من ضامنم بر خدا ، كه هر كس اين زيارت را بكند و اين دعا را بخواند از نزديك يا دور ؛ اينكه زيارتش مقبول باشد ، سعيش مزد داده شود ، سلامش به آن حضرت برسد ، محجوب نگردد ، و هر حاجت كه از خدا بطلبد برآورده شود ، هرچند كه حاجتش بزرگ باشد .
اى صفوان ! اين زيارت را با همين ضمان از پدرم شنيدم ، و پدرم از على بن الحسين عليه السلام با همين ضمان ، و از امام حسين عليه السلام و او از امام حسن عليه السلام با همين ضمان ، و او از پدرش ، اميرالمؤمنين عليه السلام با همين ضمان ، و اميرالمؤمنين از رسول خدا صلى الله عليه و آله با همين ضمان ، و رسول خدا صلى الله عليه و آله از جبرئيل عليه السلام با همين ضمان ، و جبرئيل از خداوند عالميان با
هامش
( 1 ) - مصباح المتهجد ، ص 540 - 542 ، چاپ بيروت .