تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام شرعى بانوان (فارسى) — صفحة 82

مساهمون:

ص٨٢
خوئى ( قدس سرّه ) : بايد در ايام مقرر جمع نمايد بين تروك نفاس و احكام مستحاضه و كسى كه بچه را سقط كرده ، بايد ديه بدهد . تبريزى ( قدس سرّه ) : ترك اين احتياط مانعى ندارد ، اين خون نفاس نبوده و در صورتى كه خروج خون مصادف با ايام عادت او باشد و يا اينكه داراى شرايط و اوصاف حيض باشد ، محكوم به حيض مىباشد و بايد كسى كه بچه را سقط كرده ، ديه بدهد . سؤال ( 178 ) خونى كه بعد از سقط جنين و قبل از آنكه روح به آن دميده شده باشد خارج مىشود ، چيست ؟ و همچنين اگر بعد از دميدن روح بوده و عمر آن به شش ماه رسيده باشد ؟ خوئى ( قدس سرّه ) : اگر آنچه كه سقط شده ، مبدأ پيدايش انسان بوده ، و به شكلى باشد كه صدق ولادت شود ، خون محكوم به نفاس مىباشد . تبريزى ( قدس سرّه ) : در صورتى كه آنچه سقط شده ، مبدأ پيدايش انسان باشد و صدق عرفى ولادت و وضع حمل هم موجود باشد ، اين خون محكوم به نفاس‌مىباشد . سؤال ( 179 ) در عروة الوثقى مسأله‌اى اين گونه ذكر شده ( خون نفاس خونى است كه همراه با خروج اولين جزء از بدن بچه و يا بعد از آن ، قبل از تمام شدن ده روز از ولادت ، از زن خارج مىشود و فرقى بين فرزند تام الخلقه و غير آن مثل فرزند سقط شده نمىباشد ، هرچند روح هم در آن دميده نشده باشد و هر چند مضغه و علقه باشد به شرط اينكه آنچه سقط شده ، مبدأ پيدايش انسان باشد و اگر شك در ولادت شود و يا اينكه شك كند آنچه كه سقط شده ، مبدأ پيدايش انسان محسوب مىشود يا نه ، حكم به نفاس نمىشود و فحص هم لازم نمىباشد ) .