نشسته سجده نمايد و در صورت امكان سجده در حال نشسته ، بايد براى آن اشاره نمايد .
( مسئله ) اگر در بعضى از اجزاء نماز قدرت بر ايستادن داشته و در بعض ديگر قادر بر آن نمىباشد ، واجب است تا آنجايى كه مىتواند ايستاده نماز خوانده و در هر جاى نماز كه از ايستادن عاجز شد ، بنشيند و در هر جاى نماز كه بعد از نشستن احساس كرد ، قدرت بر ايستادن دارد ، بايد دوباره ايستاده و نماز را ادامه دهد . لازم نيست آنچه را كه در حال نشسته خوانده ، دوباره تكرار نمايد . به همين جهت اگر در حال نشسته حمد را خواند ، سپس بعد از آن قدرت بر قيام پيدا نمود ، بايد ايستاده ، سپس به ركوع رفته و لازم نمىباشد كه قرائت را دوباره تكرار كند . آنچه كه ذكر شد مخصوص به موردى است كه وقت نماز تنگ باشد . اما در صورتى كه وقت نماز وسعت داشته باشد و در صورتى كه عذر نمازگزار تا آخر وقت ادامه داشته باشد ، نماز احتياج به تكرار و اعاده ندارد . در صورتى كه عذر نمازگزار استمرار نداشته باشد . زمانى كه قرائت را در حال نشسته بجا آورد ، و بعد از آن قدرت بر قيام پيدا نموده و هنوز هم به ركوع نرفته باشد ، بايد دوباره قرائت را در حال قيام تكرار نمايد . در صورتى كه تكرار قيام ممكن نباشد و در صورتى كه قيام فوت شده ، قيام ركنى باشد ، بايد نماز را دوباره بخواند و اگر قيام ركنى نباشد ، تكرار لازم نمىباشد .
احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — صفحة 99
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص٩٩