است يا نه ، فرو بردن آن مشكلى ندارد و در صورتى كه خون ريزى در اثناء نماز باشد . اگر بتواند به شكلى آن را بيرون بريزد كه ظاهر لبها نجس نشود ، بايد آن را بيرون بريزد و در صورتى كه ظاهر لبها نجس مىشود . اگر وقت نماز وسعت داشته باشد ، بايد نماز را قطع نمود و لبها را تطهير كند و در صورتى كه وقت نماز تنگ باشد ، بايد در صورت امكان در بين نماز و در صورتى كه صورت نماز به هم نخورد ، لبها را تطهير نمايد و در صورت عدم امكان نماز را با همان لب نجس تمام كند ، والله العالم .
سؤال ( 75 ) اگر انسانى به خاطر مرض دارويى را بر روى شكم گذاشته كه در هنگام نماز مكان دارو نجس مىباشد و اگر بخواهد محل دارو را بشويد ، دارو از بين رفته و بايد دوباره داروى ديگرى بخرد و استفاده كند كه اين خريد مجدد براى او ممكن نمىباشد ، آيا مىتواند با همان بدن نجس نماز را بخواند ؟
( بسمه تعالى ) : نماز خواندن با نجاست در صورتى كه رفع نجاست از بدن براى شخص مريض سخت و دشوار باشد ، مشكلى ندارد . همچنين اگر تطهير نمودن بدن از جهات ديگرى غير ازجهت ذكر شده ، مستلزم حَرَج و سختى بر مكلف باشد ، والله العالم .
احكام جامع مسايل پزشكى (فارسى) — صفحة 97
مساهمون: الميرزا جواد التبريزي
ص٩٧