فصل اول : در وصيتهاى منجّز مريض
( مسئله ) در صورتى كه شخص مريضى در مرضى كه منتهى به مرگش مىشود تصرفاتى در اموالش كند كه آن تصرفات منجز باشد ، اين گونه تصرفات به دو قسمت تقسيم مىشود : 1 - تصرفاتى كه مجانى نمىباشد ؛ مثل اينكه جنسى را به قيمت واقعى آن و يا اينكه مالى را به قيمت واقعى اجاره دهد . اين گونه تصرفات بلا اشكال صحيح مىباشد .
2 - تصرفاتى كه مشتمل بر نوعى بخشش و اعطاء مجانى باشد ؛ مثل اينكه بندهاى را آزاد نمايد و يا اينكه كسى را برئ الذمه نمايد و يا اينكه هديهى مجانى به كسى بدهد . و يا اينكه هبه و هديه معوضه بوده ، ولى عوضى را كه در مقابل آن قرار داده ، قيمتش كمتر از جنسى باشد كه هديه داده و يا اينكه جنس را كمتر از قيمت آن بفروشد و يا اينكه اجاره دهد ، و يا اينكه متاعى را به كمتر از قيمتش كه آن را اجاره مىكنند و مانند اينها كه تصرف موجب نقص در مال او مىشود . بنابر ظاهر اين قسم از تصرفات صحيح بوده و قول بعضى از فقها كه گفتهاند ، بايد از ثلث مال