تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 83

مساهمون:

ص٨٣

وقت نمازها

( مسأله 388 ) وقت نمازهاى ظهر و عصر ، از اوّل ظهر است تا مغرب ، و وقت نمازهاى مغرب و عشا ، از اوّل مغرب است تا نيمه شب ، و وقت نماز صبح از طلوع فجر صادق است تا طلوع خورشيد . ( مسأله 389 ) منظور از نيمه شب ما بين مغرب و اذان صبح ( پيده دم ) مىباشد . « 1 » ( مسأله 390 ) مغرب عبارت از غروب آفتاب است و براى شروع به نماز مغرب بايد يقين به مغرب داشته باشد . و براى يقين به آن ، از بين رفتن سرخى سمت مشرق كفايت مىكند و مىتوان آن را با دگرگونى سرخى و از بين رفتن زردى طرفمشرق شناخت . ( مسأله 391 ) بايد نماز ظهر مقدم بر نماز عصر شود و اگر كسى نماز عصر را عمدا بر ظهر مقدّم كند ، نمازش باطل است . ( مسأله 392 ) كسى كه از روى فراموشى نماز عصر را شروع كند و در اثناى نماز به يادش آيد كه ظهر را نخوانده ، بايد نيّتش را به ظهر برگرداند و آن را به عنوان نماز ظهر به پايان برساند ، سپس نماز عصر را بخواند . ( مسأله 393 ) بايد نمازهاى ظهر و عصر و همچنين مغرب و عشاء به ترتيب خوانده شود . پس اگر كسى عمدا نماز عشا را بر مغرب و يا نماز عصر را بر ظهر مقدم كند ، نمازش باطل است . ( مسأله 394 ) نماز مغرب و عشا را نبايد از نصف شب بتآخير بيندازد ولى اگر كسى تا نيمه شب آنها را نخواند بايد بيش از طلوع آنها را بخواند ولى بايد نيت اداء و قضاء نكند بلكه بعنوان امر فعلى مردد بين اداء و قضاء بجا آورد . ( مسأله 395 ) كسى كه از روى فراموشى وارد نماز عشا شده ، اگر پيش از برخاستن به ركعت چهارم به يادش آيد ، نيّتش را به نماز مغرب برمىگرداند و آن
هامش
( 1 ) بنابر اين يازده ساعت و بيست دقيقه بعد از ظهر شرعى ، آخر وقت نماز مغرب و عشا مىباشد .