شرايط ذبح و نحر
( مسأله 2032 ) براى حلال شدن گوشت ذبيحه شرايطى است :
1 - ذبح كننده يا نحر كننده مسلمان باشد .
2 - قصد ذبح يا نحر داشته باشد ، پس اگر كودك ، ديوانه ، خفته و شخص غافل ، بدون قصد ، سر حيوانى را ببرند يا چاقو را در گلوى شتر وارد كنند ، تذكيه حاصل نمىشود و آن حيوان حرام مىشود .
3 - ذبح يا نحر بايد به وسيله آهن انجام شود و هيچ فلزّ ديگرى چون مس ، طلا و نقره كفايت نمىكند .
( مسأله 2033 ) در شرايط اضطرارى اگر آهن پيدا نشود ، به هر وسيلهاى كه بتوان چهار عضو را بريد ، ذبح حاصل مىشود ، حتى به مثل سنگ ، استخوان ، شيشه و تختهاى كه تيز باشند . و لازم نيست كه ذبح يا نحر را تأخير بيندازند تا آهن پيداشود .
4 - بايد حيوان هنگام ذبح رو به قبله باشد ، پس اگر آن را در حال خوابيده ذبح مىكنند ، بايد به پهلوى راست يا پهلوى چپ طورى بخوابانند ، كه گلو ، سينه و شكمش به سوى قبله باشد ، و نبايد آن را بر پشت بخوابانند .
( مسأله 2034 ) به هنگام نحر كردن شتر بايد سينهاش به طرف قبله باشد ، همچنين است اگر حيوانى را در حال نشسته يا ايستاده ذبح كنند ، بايد سينهاش به طرف قبله باشد .
( مسأله 2035 ) اگر مرغ و امثال آن را در حالى كه از سر يا پاها آويزان است ، ذبح كنند ، بايد سينه و شكمش به طرف قبله باشد .
( مسأله 2036 ) اگر در صورت امكان ، عمدا حيوان را رو به قبله نكنند ، تذكيه محقق نمىشود و خوردنش حرام مىباشد ، ولى اگر فراموش كنند ، جاهل باشند ، يا سوى قبله را اشتباه كنند ، تذكيه حاصل مىشود و خوردنش جايز مىباشد .