بپذيرد ، كم باشد يا زياد . و اگر به نظر زن موكول شود ، او نمىتواند از مهر السّنّه تجاوز كند .
( مسأله 1693 ) به محض اجراى عقد ، زن مالك مهريّه مىشود و حق دارد كه همه آن را مطالبه كند ، و اطلاق عقد ايجاب مىكند كه مهريّه نقد باشد ، خواه شوهر توانمند باشد يا تنگدست ، و مىتواند پيش از وصول كامل آن از تمكين دادنخوددارى كند .
( مسأله 1694 ) اگر شوهر پيش از پرداخت مهريّه نزديكى كند ، ديگر زن نمىتواند به خاطر گرفتن مهريّه از تمكين دادن خوددارى كند ، و اگر اين كار را انجام دهد ناشزه مىشود . ولى اگر مطالبه كند بر شوهر واجب است كه اگر قدرت دارد آن را پرداخت كند ، همانند ديگر قرضهايش .
( مسأله 1695 ) در ازدواج موقّت اگر پيش از حصول نزديكى ، زمان تعيين شده سپرى شود و يا يكى از طرفين بميرد ، چيزى از مهر كم نمىشود .
( مسأله 1696 ) اگر در ازدواج موقّت پيش از نزديكى مدّت را بذل كند ، ساقط شدن نصف مهر محلّ اشكال است .
( مسأله 1697 ) اگر زن همه مهريّه يا قسمتى از آن را به شوهرش ببخشد ، آنگاه مرد پيش از نزديكى او را طلاق دهد ، يا پيش از نزديكى يكى از آنها بميرد ، نصف مهر بر گردن زن است كه به مرد پرداخت كند .
( مسأله 1698 ) اگر مردى زنى را مجبور به نزديكى كند ، بايد مهرالمثل به او بپردازد . ولى اگر با رضايت او با وى زنا كند ، در اين صورت مهريّه ندارد .
( مسأله 1699 ) سنگينى مهريّه مكروه است و در روايات پيشوايانآمده است كه كم بودن مهريّه نشان بركت زن و سنگينى آن علامت شوم بودن اوست . همچنين مكروه است كه مهريّه بيش از « مهر السّنّه » باشد .
( مسأله 1700 ) مهر السّنّه عبارت است از 500 درهم و آن معادل 5 / 1485 گرم تقريبا نقره مىباشد .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 355
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٣٥٥