( مسأله 1472 ) متولّى بايد همواره مصلحت همه طبقات موقوفٌ عليهم را در اعصار مختلف در نظر بگيرد ، نه فقط مصلحت معاصران خود را .
( مسأله 1473 ) هنگامى كه وقف تحقّق پيدا كرد لزوم پيدا مىكند ، و واقف و ورثه حق رجوع ندارند .
( مسأله 1474 ) وقف بر دو قسم است : شراكتى و ترتيبى . در وقف شراكتى همه افراد يك عنوان با اختلاف مراتبى كه دارند ، در آن شريك و سهيم مىباشند ، مثل وقفى كه بر علما يا سادات باشد . در وقف ترتيبى تا افراد طبقه اول هستند نوبت بهطبقه دوّم نمىرسد .
( مسأله 1475 ) فروش عين موقوفه در وقف عام كه عين موقوفه براى استفاده همه طبقات در همه قرون و اعصار وقف شده ، هرگز جايز نمى باشد ولى فروش عين موقوفه در وقف خاص ، در دو مورد جايز است :
1 ) استفاده كردن از وقف به صورتى كه وقف شده غير ممكن باشد و وقفيّت باطل شود و عين موقوفه تبديل به صدقه گردد .
2 ) واقف به هنگام وقف تصريح كند در مواقعى كه چون پديدار شدن اختلاف ، يا مطلقا فروخته شود . در اين صورت فروخته مىشود و پول آن در موردى كه واقف تعيين كرده ، يا از وقفنامه استفاده مىشود ، خرج مىگردد .
( مسأله 1476 ) نسخههاى خطى اگرچه در اثر سقوط از مورد استفاده بودن ، وقفيت آنها باطل مىشود و به صدقه مطلق يا مخصوص مبدّل مىگردد ، ولى نگهدارى آنها در كتابخانههاى عمومى مورد اعتماد ، از بهترين موارد صرف صدقاتمىباشد ، و لذا شايسته نيست كه آنها را با فروش و امثال آن تباه كنند .
( مسأله 1477 ) آثار عتيقه هنرى و غيره كه نگهدارى آنها موجب سرفرازى اسلام و مسلمين است ، حكم مسأله پيشين را دارند و لازم است كه متولّى آنها در حفظ و حراست آنها تلاش كنند و به هنگام اعمال ولايت به اين جهت توجّه داشتهباشند .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 313
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٣١٣