است اگرچه بهتر است كه در مورد آن مصالحه شود ، امّا فروش ريشههاى آن مطلقا جايزاست ، اگرچه شكل گرفتن چيزى از ميوههاى آن معلوم نباشد .
( مسأله 1162 ) اگر دو نفر در نخل ، درخت يا زراعتى شريك باشند ، يكى از آنها مىتواند سهم شريكش را از محصول آن به مبلغ معين و يا مقدار معينى بپذيرد . پس از توافق شريكش آن مبلغ و يا آن مقدار را از او طلبكار مىشود ، خواه سهمش ازمحصول همان مقدار بشود ، يا بيشتر و يا كمتر .
( مسأله 1163 ) شخص عابر كه از باغ و يا جاليز عبور مىكند مىتواند از ميوه آن استفاده كند ، به شرط اينكه ضرر نزند ، و پرخورى نكند ، شاخههاى درخت را نشكند و بوتههاى جاليز را پايمال نكند .
( مسأله 1164 ) در جواز استفاده عابر از حق المارّه ، فرق نمىكند كه از اوّل بداند كه چنين ميوهاى در سر راهش هست و يا به هنگام عبور بر آن توجه كند ، در هر دو صورت مىتواند از آن استفاده كند .
( مسأله 1165 ) شخص عابر حق ندارد كه چيزى از ميوه باغ و بستان را با خودش ببرد ، و اگر چنين كارى را انجام دهد ضامن است .
( مسأله 1166 ) شخص عابر مىتواند از ميوههايى كه احتياج به پوست كندن دارد استفاده كند ، ولى حق ندارد از ميوهاى كه معمولًا پس از پخته شدن مورد استفاده قرار مىگيرد ، بخورد ، اگرچه براى پختن آن وقت صرف كرده باشد .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 236
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٣٦