حلالمىباشد ، ولى آنچه هنوز دريافت نكرده ، نبايد آن را بگيرد .
( مسأله 1140 ) در رباى قرضى ، اگر وقتى به حرمت ربا آگاه شود كه رباى آن را گرفته و اصل قرض هنوز باقى هست ، بنابر احتياط واجب بايد آنچه را كه قبلًا گرفته ، آن را از اصل قرض حساب كند ، و حق ندارد طلبش را به طور كامل دريافتنمايد .
( مسأله 1141 ) كسى كه با علم و آگاهى به حرمت آن ، ربا گرفته باشد ، با توبه كردن ، پولهاى كه در گذشته به عنوان ربا گرفته ، بر او حلال نمىشود ، بلكه بايد :
آنچه به عنوان ربا گرفته ، عينا باقى باشد و صاحبش را بشناسد ، بايد آن را به صاحبش برگرداند و اگر نمى شناسد و يا با مال خودش مخلوط شده باشد ، در هر دو حكم مجهول المالك بر آن جارى مىشود .
و اگر عين پول از بين رفته باشد و يا از دست او خارج شده باشد ، ضامن و مشغول ذمّه مىباشد .
( مسأله 1142 ) اگر ربا خوار فوت نمايد و اموالش به ورثه منتقل شود بايد ورثه آنچه به عنوان ربا گرفته شده مشخّص و صاحبش معلوم باشد ، حتما بايد آن را به صاحبش برگرداند .
و اگر صاحبش را نمى شناسد ، حكم مجهول المالك بر آن جارى مىشود و اگر مال ربوى با ديگر اموال ميّت مخلوط شده باشد ، همهاش بر وارث حلال است ، و وزر و وبالش بر گردن ميّت مىباشد .
در فرضهاى ياد شده بين قرض ربوى و معامله ربوى فرق نيست .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 232
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٣٢