سوم : قى كردن
( مسأله 731 ) اگر روزهدار در ماه رمضان عمدا قى كند ، روزهاش باطل مىشود ، اگر چه به دليل بيمارى و امثال آن ناگزير گردد ، ولى بىاختيار قى بر او غلبه كند ، روزهاش باطل نمىشود .
( مسأله 732 ) اگر به سبب آروغ زدن چيزى به فضاى دهان بيايد ، فرو بردن آن روزه را باطل نمىكند ، اگر چه بهتر آن است كه آن را فرو نبرد .
چهارم : اماله كردن با چيزهاى روان
( مسأله 733 ) شياف كردن با اشياء جامد روزه را باطل نمىكند ، ولى شيافهاى پزشكى كه از موادّ روغنى و امثال آن مىباشند و پس از ورود به بدن آب مىشوند ، اگر چه در اثر برودت به صورت جامد در آمده باشند ، بنابر احتياط واجب روزه راباطل مىكنند .
پنجم : جنابت
( مسأله 734 ) اگر كسى خودش را به وسيله اخراج منى يا عمل زناشوئى جنب كند ، روزهاش باطل مىشود .
( مسأله 735 ) اگر كسى با يك رفتار شهوت برانگيز - بوسه و غيره - قصد كامجوئى كند و منى از او خارج شود ، قضا و كفّاره بر او واجب مىشود . مگر اين كه به هنگام اقدام كردن بر اين كار مطمئن بوده كه منى از او خارج نخواهد شد ، در اين صورت فقط قضا بر او واجب مىشود .
( مسأله 736 ) اگر در خواب محتلم شود ، يا در بيدارى بدون اقدام به يك عمل شهوت برانگيز ، منى از او خارج شود ، روزهاش باطل نمىشود .
( مسأله 737 ) روزهدارى كه محتلم شده و يا در بيدارى منى از او خارج شده ، مىتواند بول كند ، اگر چه بداند كه چيزى از منى در مجرا باقى مانده و به وسيله ادرار كردن بيرون خواهد آمد .