( مسأله 577 ) تا انسان زنده است ديگرى نمىتواند نماز و روزه و ديگر واجبات او را انجام دهد ، اگر چه خودش از انجام دادن آنها ناتوان باشد ، به جز در مورد حجّ از كسى كه استطاعت مالى دارد ولى خودش قدرت رفتن به مكّه و مباشرت اعمالحجّ را نداشته و از خوب شدن مآيوس باشد .
( مسأله 578 ) نايب بايد مسلمان ، عاقل و مؤمن باشد و لذا نيابت مخالف كفايت نمىكند ، و بنابر احتياط واجب به نيابت مخالفى كه مستضعف ( يعنى كسى كه اقرار به ولايت ائمه هدى نكند ولى منكر آن هم نباشد ) است نيز نمىتوان اكتفاءكرد .
( مسأله 579 ) نايب بايد به هنگام انجام دادن عمل ، منوبٌ عنه را - هر چند به صورت اجمال - معيّن كند ، و تعيين آن بعد از عمل كفايت نمىكند .
( مسأله 580 ) بر ولىّ واجب نيست كه نسبت به قضاى نماز و روزه ميّت زن اقدام كند ، اگر چه بهتر است .
( مسأله 581 ) منظور از ولىّ در اينجا وارثِ مرد است ، و اگر ميّت چند وارث مرد داشته باشد ، قضاى نماز و روزه او بر همه آنها واجب است ، به صورت واجب كفائى ، پس اگر يكى از آنها انجام دهد از گردن ديگران ساقط مىشود و اگر كسيانجام ندهد همه آنها در نزد خدا مقصّر مىباشند .
( مسأله 582 ) در هر عملى كه نيابت جايز است ، مىتوان كسى را اجير كرد تا آن عمل را به قصد امتثال امرى كه به منوبٌ عنه متوجّه باشد ، يا براى فراغت ذمّه او انجام دهد ، چه واجب باشد يا مستحب ، چه از طرف زنده باشد يا مرده .
( مسأله 583 ) با اجير گرفتن ذمّه ميّت فارغ نمىشود ، بلكه هنگامى كه اجير آن عمل را به طور صحيح انجام داد ، ذمّه ميّت فارغ مىشود .
( مسأله 584 ) اگر كسى را اجير كنند كه نماز و روزهاى را از طرف ميّت انجام دهد ، ظاهر اين است كه بايد شخصا آن را انجام دهد و اگر ديگرى آن عمل را به جا آورد ، كفايت نمىكند مگر قرينه بخصوص و يا اذن خاصّى بعد از اجاره دلالت
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 117
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١١٧