( مسأله 569 ) در چندين مورد نمازى كه ترك شده قضا ندارد ، :
دوران كودكى وديوانگى وبيهوشى وكفر وزن حائض در ايام عادت ماهانه وزائو در ايام نفاس .
( مسأله 570 ) نمازهائى را كه شخص مرتد در ايّام ارتداد نمىخواند ، بنابر احتياط واجب بايد پس از توبه كردن قضا كند ، اگر چه مرتد فطرى باشد .
( مسأله 571 ) اگر در اثناى وقت كودك بالغ شود ، مجنون عاقل گردد ، و بيهوش به هوش آيد ، كافر مسلمان شود ، بايد آن نماز را بخوانند و اگر نخوانند در خارج وقت قضاى آن را به جا آورند . حتّى اگر به اندازه يك ركعت وقت باقى بود ، بنابراحتياط واجب بايد قضاى آن را بخوانند .
( مسأله 572 ) اگر پس از وارد شدن وقت نماز زن حائض گردد ، اگر وقت كافى براى خواندن نماز داشته و نخوانده است ، بايد پس از پاك شدن قضاى آن را به جا آورد .
( مسأله 573 ) كسى كه خودش را مست كرده ، هر نمازى كه در حال مستى از او فوت شود بايد آن را قضا كند ، ولى اگر سبب مستى به اختيار خودش نبوده ، ظاهرا قضاى نمازهايى كه در حال مستى از او فوت شده بر او واجب نيست ، اگر چه بهتراست كه آنها را قضا كند .
( مسأله 574 ) در قضاى نمازهاى يوميّه ترتيب لازم نيست ، مگر در نمازهايى كه در اداى آنها ترتيب واجب باشد ، مانند نماز ظهر و عصر از يك روز ، كه بايد قضاى آنها نيز به ترتيب انجام پذيرد .
( مسأله 575 ) اگر مثلًا به مدت 10 روز نمازهاى يوميّه از كسى فوت شده ، مىتواند كه ده نماز صبح پشت سر هم ، سپس ده نماز ظهر و همچنين بقيه نمازها را بخواند ، اگر چه بهتر اين است كه ترتيب را رعايت كند .
( مسأله 576 ) كسى كه مىداند نماز قضا بر عهدهاش هست ولى در تعداد آنها شك مىكند بنا را بر كمتر مىگذارد .
منتخب المسائل (فارسى) — صفحة 116
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١١٦