[ 76 ] و از جملهء آنچه انسان به دروغ بر خدا مىبندد ، پيروى كردن از دارندگان مال و ثروت است .
«
إِنَّ قارُونَ كانَ مِنْ قَوْمِ مُوسى فَبَغى عَلَيْهِمْ
- قارون از قوم موسى بود ، پس نسبت به ايشان به سركشى پرداخت و به آنان ستم كرد . » «
وَ آتَيْناهُ مِنَ الْكُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ
- و به او از گنجها چندان داديم كه كشيدن بار كليدهاى آنها بر يك گروه سنگين مىنمود . » در تفسير على بن ابراهيم آمده است كه « عصبة گروهى را مشتمل برده تا پانزده نفر گويند » . « 30 » خدا به او گنجهايى ( صندوقها و مخزنها ) داراى كليدهايى داده بود كه گروهى از صاحبان قوت را حمل بار اين كليدها دشوار بود ، و هدف از اين بخشش آزمايش قارون بود . چه مؤمن حقيقى كسى است كه افزايش ثروت او را به خدا نزديكتر مىكند ، و با خدمت كردن به مردم از خود تواضع نشان مىدهد ، و به همين سبب در حديث آمده است كه :
« ثروتمند سپاسگزار بهتر از فقير بردبار است » .
اما كسى كه ايمان سست داشته يا منافق بوده باشد ، ثروت جز بر دورى او از خدا نمىافزايد ، و در ميان مردم جز / 372 تكبّر و غرور او افزايش پيدا نمىكند ، و قارون از گروه اول نبود و مؤمنان به او نصيحت مىكردند .
«
إِذْ قالَ لَهُ قَوْمُهُ لا تَفْرَحْ
- هنگامى كه كسان وى به او گفتند كه از راه غرور شادمان مباش . » فرح در اين آيه به معنى غرور ، و آن عبارت از وجود نداشتن هدف است ، و احساس انسان به حالت ( نبودن مسئوليت ) كه بسيار كسانند كه به سبب جاه و مال مبتلاى به اين درد مىشوند ، و خداوند متعال گفته است : «
كَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى * أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى
- هرگز چنين نيست ، و انسان سركشى و طغيان مىكند * در آن هنگام
هامش
( 30 ) - بحار الانوار ، ج 3 ، ص 249 .