ترس از آزار ايشان ، مىدوند .
«
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ اللَّيْلَ سَرْمَداً
- بگو : آيا ديده ( و انديشيدهايد ) كه اگر خدا شب را براى شما پيوسته و هميشگى قرار مىداد . » «
إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ
- و تا روز قيامت چنين مىبود . » و اين كار براى خدا دشوارى ندارد و او مىتواند رسيدن نور خورشيد را به زمين بازدارد و زمين را در يك تاريكى ابدى فرو برد ، و اگر چنين مىشد ، هيچ كس توانايى بر بازگرداندن روشنى به زمين نبود .
«
مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِضِياءٍ أَ فَلا تَسْمَعُونَ
- كدام معبودى جز خدا مىتوانست نور براى شما بياورد ، پس چرا گوش ( به فرمان ) نمىدهيد ؟ » [ 72 ] سپس اگر در همهء اوقات فقط روز مىبود و شبى وجود نداشت ، چه كسانى جز او كه به پرستش آنان پرداختهايد مىتوانستند شب را براى آسايش شما به جاى خود باز گردانند تا از آرامش آن كه تا استخوانهايمان نفوذ مىكند بهرهمند شويم ؟
/ 368 «
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ النَّهارَ سَرْمَداً إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُونَ فِيهِ أَ فَلا تُبْصِرُونَ
- بگو كه : آيا ديده ( و انديشيدهايد ) كه اگر خدا روز را براى ما پيوسته و سرمدى تا روز رستاخير قرار مىداد ، چه كس جز خدا مىتوانست براى شما شب را بياورد تا در آن به آسايش بپردازيد ، پس چرا بصيرت و بينش خود را به كار نمىاندازيد ، » و با مقايسهء ميان اين دو به دو انديشهء مهم مىرسيم :
نخست : خدا در آيهء ( 71 ) گفته است :
يَأْتِيكُمْ بِضِياءٍ أَ فَلا تَسْمَعُونَ
بدون اين كه فايدهء نور و ضياء را بيان كند ، در صورتى كه در آيهء ( 72 ) :
يَأْتِيكُمْ بِلَيْلٍ
يكى از فوايد آن را كه آرامش است :
تَسْكُنُونَ فِيهِ
بيان كرده است ، و اين تفاوت در بيان شايد براى آن بوده باشد كه انسان در هنگام شب به خواب فرو مىرود و به همين جهت به اهميت آن نمىانديشد و بنا بر اين مقتضى تنبيه و آگاه كردن بوده است .