و نهى از منكر كند و اگر سود نبخشيدرهايشان سازد تا تحت تأثير رفتارهاى آنان قرار نگيرد .
درحديث آمده كه امير مؤمنان ( ع ) وقتى بر منبرمى رفتند مى فرمودند : « شايسته است كه مسلماناز دوستىباسه تنبر حذرباشد : كسى كهبهلهوو لعب و كارهاى زشت مشغول است وشخص احمق و كودن ، كه چيزى نمى فهمد ودروغگو » .
6 - دشنام و الفاظ ركيك به زبان آوردن ، براى يك مسلمان ، سزاوار نيست . رسول الله ( ص ) فرمودند : «
انّ الله حرّم الجنّةعلى كلّ فحّاش بذئقليل الحياء
» : همانا خدابهشت را بر هر فحشگو و بددهن كم حيا ، حرام فرموده است .
يعنى : كسى كه به تلفظ الفاظ ركيكو سخنان زشت عادت كرده ، در بهشت جايى نداردو بايد چنين شخصى را نصيحت كنيم و اگرپندو اندرز نپديرفتبايد او را رها كردتا بيماريش به شخص ديگر سرايت نكند و بهشت را از دستندهد .
7 - خشم و غضب : اشخاص بسيارى را ديدهايم كهكارهايى دور از شأن خود انجام ميدهندو اگراعتراضى به كارشان شودگويند : « عصبانى بودم » امااين عذرشرعاً پذيرفته نيست . امام صادق ( ع ) فرمودند : «
الغضبمفتاح كل شر
» : خشم ، كليدهر بدى است . زيرا كارهاى توأم با عصبانيت از روى عقل نيست و انسان در اثرخشم وانفعال آمادهىانجام دادن كارهاىناشايستاست .
درس هاى آموزشى در احكام فقهى (فارسى) — صفحة 134
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٣٤