فصل يازدهم : احكام تيمّم
در اينجا چند مبحث است :
مبحث اوّل : موارد تيمّم
در چند مورد به جاى وضو و غسل بايد تيمّم كرد :
اوّل : هنگامى كه آب به مقدارى كه براى اعمال واجب وضو يا غسل كفايت كند ، پيدا نشود ، خواه آب را به زور از او گرفته باشند ، يا خود تقصير كرده باشد ، مثل اين كه آب داشته و آن را بيرون ريخته ، در اينجا اگر چه مرتكب حرام شده ، ولى وظيفهاش تيمّم است .
( مسألهء 460 ) انسان بايد در طلب آب تلاش كند ، تا يقين و يا اطمينان پيدا كند كه آب وجود ندارد .
( مسألهء 461 ) در دشت و صحرا و سرزمينهاى هموار ، بايد در هر يك از چهار سمتى كه احتمال آب باشد ، به مقدار پرتاب دو تير از آب جستجو كند و در سرزمينهاى سخت و ناهموار به مقدار پرتاب يك تير معمولى بايد جستجو كند .
دوّم : ترس تشنگى براى خود يا همراهانش ، اگر چه مركب و يا حيوانى باشد كه وظيفهاش اهتمام ورزيدن به شئون آن مىباشد . و يا خوف تلف بر جاندارى باشد كه حفظ جان او برايش واجب باشد . در اين موارد بايد آب را نگهدارد و به جاى وضو يا غسل تيمّم نمايد .
سوم : ترس ضرر جانى از استعمال آب ، مگر اين كه از موارد جبيره