در اين فرض يك تيمّم كافى است ، اگر چه سه تيمّم احتياط استحبابى است .
( مسألهء 369 ) در مورد سوختگى و امثال آن ، اگر بتواند با ريختن آب - بدون دست زدن - ميّت را غسل بدهد و ترس از متلاشى شدن نباشد ، بايد غسل بدهد و تيمّم مشروع نمى باشد .
( مسألهء 370 ) در تيمّم دادن بر ميّت ، در صورت امكان بايد دستهاى ميّت را بر زمين بزند ، سپس آنها را بر پيشانى و پشت دستها بكشد ، اگر ممكن نباشد تيمّم دهنده دستهاى خودش را بر زمين مىزند و آنها را بر پيشانى و پشت دستهاى ميّت ميكشد .
( مسألهء 371 ) اگر پس از غسل دادن قسمتى از بدن ميّت نجس شود ، غسلش باطل نمى شود ، چه نجاست از خودش باشد يا از بيرون به آن برسد . فقط لازم است محلّ نجس را آب بكشند .
( مسألهء 372 ) بايد غسل دهنده با ميّت هم جنس باشند ، يعنى مرد را مرد ، و زن را زن غسل دهد . به جز در مواردى كه در ضمن مسائل بعدى بيان مىشود .
( مسألهء 373 ) دختر بچهء زير سه سال را مرد ، و پسر بچهء زير سه سال را زن ميتواند غسل دهد .
( مسألهء 374 ) در مقام ضرورت و پيدا نشدن هم جنس ، زن و مرد مىتوانند همديگر را غسل دهند .
( مسألهء 375 ) مرد مطلقاً ميتواند همسرش را غسل دهد ، اگر چه هم جنس موجود باشد و ضرورتى در بين نباشد ، ولى نبايد به عورت او نگاه كند ، امّا زن بنابر احتياط واجب نمى تواند شوهرش را غسل دهد ، مگر هنگامى كه هم جنس پيدا نشود .
( مسألهء 376 ) مولى ميتواند كنيزش را غسل دهد .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 67
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٦٧