( مسألهء 323 ) خونى كه هنگام خروج اوّلين جزء بچّه بيرون ميآيد حكم نفاس دارد ، ولى مدّت نفاس از لحظات پايانى زايمان حساب مىشود ، پس اگر بچّهاى را قطعه قطعه بيرون بياورند ، مدت نفاس از خروج آخرين جزء آن حساب مىشود .
( مسألهء 324 ) اگر بعد از زايمان جريان خون ادامه پيدا كند و به يك ماه و بيشتر برسد ، ظاهر اين است كه بعد از ايام عادت و سپرى شدن ده روز ، در حكم مستحاضه است و اين حكم تا موقع قطع شدن خون ادامه دارد و تا خون تازهاى با ويژگيهاى حيض نبيند حكم استحاضه بر او جارى مىشود .
( مسألهء 325 ) اگر بعد از زايمان جريان خون به قدرى ادامه پيدا كند كه از مقدار متعارف مربوط به ايّام زايمان خارج شود ، به حكم زنانى كه خون طولانى ميبينند عمل كند . حكم اين زنها در بخش حيض گفته شد .
( مسألهء 326 ) اگر بعد از زايمان جريان خون ادامه يابد و به تدريج كم شود ، سپس طورى افزايش پيدا كند كه عرفاً خون جديد به شمار آيد ، او نيز به حكم زنانى كه خون طولانى ميبينند رفتار كند .
( مسألهء 327 ) پس از قطع شدن خون نفاس واجب است با فرو بردن پنبهاى ، درون رحم خود را وارسى و پاكيزه نمايد . حكم اين مسأله در مسألهء شماره 252 بيان گرديد .
( مسألهء 328 ) نماز ، روزه و هر عبادت ديگرى كه طهارت در آن شرط است ، بر زن در حال نفاس حرام است .
( مسألهء 329 ) روزه هايى را كه در ايّام نفاس ترك كرده ، بايد قضاى آنها را به جا آورد ولى نمازهايش قضا ندارد .
( مسألهء 330 ) اگر وقت نماز وارد شده ولى هنوز آن را نخوانده نفاس
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 60
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٦٠