در مورد اولياء
( مسألهء 2511 ) پدر و نياى پدرى هر چه بالاتر برود ، بر كودك ولايت دارند ، در مورد مال و جانش ، جز در مورد طلاق و برخى از مسائل ازدواج ، كه در جاى خود بيان خواهد شد .
( مسألهء 2512 ) براى اعمال ولايت پدر و جدّ ، وجود مصلحت شرط نيست ، بلكه همين مقدار كه مفسده نداشته باشد و تضييع حق كودك به شمار نيايد كافى است .
( مسألهء 2513 ) پدر و جدّ پدرى مىتوانند مال كودك را به قيمت روز بفروشند ، مگر اينكه از نظر عرفى سهلانگارى به شمار آيد ، به جهت اينكه به قيمت بالاتر بدون هيچ مشكلى ، امكان فروش باشد .
( مسألهء 2514 ) اگر پدر يا جدّ پدرى بخواهند حق كودك را اعمال و يا اسقاط كنند ، علاوه بر شرط ياد شده ، بنابر احتياط واجب ، لازم است كه عرفاً مورد نياز باشد ، به اين معنى كه اقدام نكردن به آن ، كودك را در معرض مشكل قرار دادن ، و يا مصلحت مهمّى را از او تفويت كردن به شمار آيد .
( مسألهء 2515 ) پدر ميتواند براى كودكان خود براى پس از مرگش سرپرست و قيّم تعيين كند ، به شرط اينكه با ولايت جدّ تزاحم پيدا نكند .