حضرت موسى بن جعفر ( عليه السلام ) ميفرمايد :
3 - « خداوند در مورد روزى بر مؤمنان آسان گرفته ، كه از هر پنج درهم يك درهم را براى پروردگار خود اختصاص دهند و چهار درهم آن را به صورت حلال بخورند » .
سپس فرمود :
4 - « اين گفتار ما بسيار سخت و دشوار است ، به آن عمل نمى كند و بر آن صبر نمى كند جز كسى كه قلبش با ايمان امتحان شده باشد » .
حضرت رضا ( عليه السلام ) در نامهاى كه پيرامون خمس مرقوم فرموده است مينويسد :
5 - « خمس را از ما دريغ نكنيد و خود را تا جايى كه ميتوانيد از دعاهاى ما محروم ننماييد ، زيرا پرداخت خمس كليد روزى شما ، موجب آمرزش گناهان شما ، و اندوخته شما براى روز نياز و بيچارگى شماست . مسلمان كسى است كه به عهدى كه خداوند با او بسته وفا كند ، اما كسى كه با زبانش اجابت كند و با قلبش مخالفت نمايد مسلمان نيست » .
مقدّمه
ميزان در وجوب خمس اموال شخصى و استفاده شخص از آنهاست ، پس در اموال عمومى و مباحات اصلى و موقوفات عمومى و خصوصى ، كه در تملّك انسان نيست ، خمس واجب نمى شود .
روى اين بيان خمس مربوط به اموالى است كه عين آنها به تملّك انسان در آمده است .
( مسألهء 1536 ) در وجوب خمس تكليف شرط نيست ، و لذا در اموال كودك و مجنون نيز خمس مقرّر مىشود ، جز اين كه ولى آنها آن را جدا ميسازد و به محلّ تعيين شده مىرساند .
پس از اين مقدّمه ، احكام خمس را در ضمن دو فصل بيان ميكنيم :
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 300
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٣٠٠