كند و قسمت ديگر را به بكر ، مگر در يك صورت كه در زير گفته مىشود .
( مسألهء 1073 ) اگر در وسط نماز براى امام جماعت مانعى روى داد ، مثلًا ديوانه شد ، غش كرد و يا وضويش را از دست داد و يا به يادش آمد كه وضو نداشته ، در اينجا مأمومين به يكى از دو راه زير رفتار ميكنند :
1 ) بقيّهء نماز را به صورت فرادى به پايان ميرسانند .
2 ) يكى از مأمومين را امام جماعت مقدّم ميدارد ، يا مأمومين يك نفر از خودشان را مقدّم ميدارند ، و يا يكى از مأمومين خودش مقدّم مىشود و بقيّهء نماز را به امامت او به پايان ميرسانند .
( مسألهء 1074 ) براى رسيدن به جماعت ، بعد از تكبيرة الاحرام و پيش از سلام در هر جزئى از اجزاء نماز فرصت و امكان هست ، به اين معنى كه در وسط قرائت ، پيش از ركوع ، بعد از ركوع ، در حال ركوع ، در حال سجده ، در حال تشهّد و غير آن ، ميتواند در حال ايستاده تكبيرة الاحرام گفته ، به جماعت ملحق شود .
( مسألهء 1075 ) براى رسيدن به يك ركعت بايد پيش از ركوع و يا در اثناى ركوع پيش از آنكه امام از ركوع برخيزد به او ملحق شود ، در اين صورت يك ركعت براى او محسوب مىشود ، ولى اگر پس از سر برداشتن از ركوع اقتدا كرده به امام ملحق شود ، آن ركعت را درك نكرده ، و ركعت بعدى اوّلين ركعت او به شمار خواهد آمد .
( مسألهء 1076 ) اگر كسى بعد از ركوع آخرين ركعت نماز به جماعت ملحق شود ، پس از سلام امام برمى خيزد و بدون اين كه تكبيرة الاحرام را اعاده كند ، نمازش را ادامه ميدهد .
( مسألهء 1077 ) اگر كسى بخواهد در تشهّد اوّل نماز به جماعت
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 204
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٠٤