تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 154

مساهمون:

ص١٥٤
4 - بنابر احتياط واجب پيشانى را بر زمين و يا چيزى كه از زمين روييده بگذارد . ( مسألهء 824 ) كسى كه سواره است آيهء سجده را بخواند يا بشنود ، اگر با سر به سجده اشاره كند كافى است و به جز نيّت ، ديگر شرايط ياد شده لازم نيست . ( مسألهء 825 ) در سجدهء واجب قرآن ، رو به قبله بودن ، با وضو بودن ، پاك بودن بدن و لباس و ديگر شرايط نماز لازم نيست . ( مسألهء 826 ) سجدهء واجب قرآن ، تكبير آغازين ، تشهّد و سلام ندارد ، فقط مستحب است پس از سر برداشتن از سجده تكبير بگويد . ( مسألهء 827 ) در سجدهء واجب قرآن - بنابر احتياط واجب - بايد ذكر بگويد و هر ذكرى از ذكرهاى سجده نماز كفايت مىكند . ( مسألهء 828 ) پس از فراغت از حمد ، بايد تعيين كند چه سورهاى ميخواند ، آنگاه آيهء [ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ] را به نيّت آن سوره بخواند و اگر بدون تعيين سوره « بسم الله » را بگويد ، بايد آن را به نيّت سورهاى كه خواهد خواند اعاده نمايد . ( مسألهء 829 ) كسى كه « بسم الله » را به نيّت سورهء معيّنى گفت ، اگر بخواهد سورهء ديگرى را بخواند ، بايد آن را به نيّت اين سوره تكرار نمايد ، مشروط بر اين كه عدول از آن سوره جايز باشد . ( مسألهء 830 ) در تعيين سوره قصد اجمالى ناشى از عادت هميشگى كافى است ، پس اگر همواره بعد از حمد سورهء اخلاص ميخواند ، اگر بر اثر عادت « بسم الله » بر زبانش جارى شود ، براى آن سوره كفايت مىكند . ( مسألهء 831 ) اگر پيش از تمام شدن سورهء حمد ، سورهء معينى را