( مسألهء 818 ) نمازگزار ، اگر در اثناى نماز واجب به آيهء سجده گوش فرا دهد ، بايد با سرش اشاره به سجده كند و نمازش صحيح است . و اگر بدون اين كه گوش دهد ، بشنود باز هم بنابر احتياط واجب با سرش به سجده اشاره كند .
( مسألهء 819 ) كسى كه در اثناى نماز واجب ، به آيهء سجده گوش داد و با سرش به سجده اشاره نمود ، ديگر لازم نيست بعد از فراغت از نماز سجده كند .
( مسألهء 820 ) سوره هاى « عزايم » كه سجدهء واجب دارند ، چهار سوره ميباشند و آيه هاى سجده به شرح زير ميباشند :
1 ) آيهء 15 از سورهء « الم سجده » [ سى و دوّمين سورهء قرآن ] .
2 ) آيهء 37 از سورهء « حم سجده » [ چهل و يكمين سورهء قرآن ] .
3 ) آخرين آيهء سورهء « نجم » [ پنجاه و سومين سورهء قرآن ] .
4 ) آخرين آيهء سورهء « علق » [ نود و ششمين سورهء قرآن ] .
( مسألهء 821 ) كسى كه آيهء سجده را بخواند و يا به آن گوش دهد ، بايد بلافاصله به سجده برود ، مگر اين كه در حال نماز باشد ، در اين صورت با سرش اشاره مىكند .
( مسألهء 822 ) اگر كسى تصادفاً آيه سجدهء به گوشش بخورد ، بنابر احتياط واجب او نيز بايد بلافاصله سجده كند .
( مسألهء 823 ) در سجدهء واجب قرآن ، بايد شرايط زير رعايت شود :
1 - نيّت
2 - هفت عضو سجده بر روى زمين قرار بگيرد .
3 - محل پيشانى بيش از چهار انگشت از جاى زانوها و انگشتان پاها بلندتر نباشد .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 153
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٥٣