ميّتى كه از باب ضرورت غسل ناقص يا تيمم دادهاند پاك نمى شود .
دوازدهم : سنگ استنجاء
( مسألهء 632 ) سنگ و يا هر چيز ديگرى كه براى پاك كردن محل مدفوع به كار ميرود ، با شرايطى كه در مسأله 69 تا 71 گفته شد ، جايگاه مدفوع را پاك مىكند .
* * * ( مسألهء 633 ) اگر انسان آگاهى دارد كه چيزى نجس بود و نميداند آيا آن را آب كشيدهاند يا نه ؟ بنا را بر نجاست آن ميگذارد ، مگر اين كه دو نفر شاهد عادل گواهى دهند كه آن چيز تطهير شده است و يا كسى كه آن چيز در اختيار اوست ( ذُواليد ) بگويد كه آن چيز پاك گرديده است .
( مسألهء 634 ) اگر ميدانيم كه چيز متنجّسى را به قصد تطهير شستهاند ولى نميدانيم آيا اين تطهير به صورت صحيح انجام يافته است يا نه ؟ بنا را بر صحّت آن ميگذاريم .
( مسألهء 635 ) اگر بدانيم بدن ، لباس يا ابزار و ادوات مسلمانى نجس شده ، سپس مدّتى آن مسلمان از ديد ما غايب شود ، به سه شرط بنا را بر طهارت آن خواهيم گذاشت :
1 - اين احتمال برود كه در اين فاصله آن را شسته باشند ولو بدون قصد تطهير .
2 - آن فرد مسلمان از نجس شدن آن مطّلع باشد .
3 - با آن شىء نجس معاملهء پاك نمايد ، مثلًا آن دست نجس شده را به آبى بزند كه آن را مىخورد يا از آن وضو ميگيرد و يا با آن لباسى كه نجس شده بود ، نماز بخواند .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 113
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١١٣