دست غسل دهنده ، وسائلى كه در غسل او به كار ميرود ، تخته يا سنگى كه ميت را روى آن غسل ميدهند ، همهاش به تبعيت پاك ميشوند .
( مسألهء 626 ) اگر ميّت را با لباسش غسل بدهند ، با پايان يافتن غسل ميّت آن لباس نيز پاك مىشود ، و ماندن لباس بر فراز ميّت موجب نجاست او نمى شود ، اگر چه پاك شدن لباس مشروط به فشار دادن مىباشد .
نهم : بر طرف شدن عين نجاست
( مسألهء 627 ) اگر داخل دهان ، داخل بينى و داخل چشم نجس شود ، با بر طرف شدن عين نجاست ، پاك ميشوند و نيازى به شستن داخل آنها نيست .
( مسألهء 628 ) بر طرف شدن عين نجاست از داخل و يا ظاهر بدن حيوان موجب پاك شدن آن مىشود ، اگر بگوييم كه با ملاقات نجاست نجس مىشود .
دهم : استبراء
( مسألهء 629 ) حيوانى كه به نجاست خوارى خو گرفته ، ادرار و مدفوعش نجس مىباشد ، هنگامى كه او را استبراء كنند - يعنى مدتى او را از خوردن نجاسات جلوگيرى كنند - ادرار ، سرگين و همچنين عرق او - بنابر نجاستش - پاك ميگردد .
مدّت لازم براى استبراء هر حيوانى در بخش احكام « خوردنيها و آشاميدنيها » بيان خواهد شد .
( مسألهء 630 ) بره و بزغالهاى كه از خوك شير خورده باشد ، او نيز به وسيلهء استبراء پاك و حلال مىشود .
يازدهم : غسل ميّت
( مسألهء 631 ) هنگامى كه غسل ميت تكميل شد ، بدن او پاك مىشود و اين منحصراً با غسل كامل ( غسل هاى سه گانه ) انجام ميگردد . پس بدن
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 112
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١١٢