تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روزه سپر مؤمن (به ضميمه احكام روزه) (فارسى) — صفحة 79

مساهمون:

ص٧٩

روزه مسافر :

مسافرى كه بايد نمازهاى چهار ركعتى را در سفر ، دو ركعت بخواند ، نبايد در آن سفر روزه بگيرد ولى بايد قضاى آن را به جا آورد و مسافرى كه نمازش را تمام مىخواند ؛ مثل كسى كه شغل او سفر است ، بايد در سفر روزه بگيرد .

حكم روزه مسافر :

* به سفر رفتن ( آغاز سفر ) 1 - قبل از ظهر به مسافرت مىرود - - - - - - وقتى به حد ترخص رسيد روزه‌اش باطل مىشود و اگر قبل از آن روزه را باطل كند ، بايد كفاره بدهد . 2 - بعد از ظهر به مسافرت مىرود - - - - - روزه‌اش صحيح است و نبايد آن را باطل كند . * از سفر برگشتن ( پايان سفر ) 1 - قبل از ظهر به وطن يا جايى كه بنا دارد ده روز بماند برسد : الف ) كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده است - - - - - بايد نيت روزه كرده و روزه ان روز را تمام كند و صحيح است . ب ) كارى كه روزه را باطل كند انجام داده است - - - - - روزه آن روز بر او واجب نيست و بايد قضاى آن را به جا آورد . 2 - بعد از ظهر برسد - - - - - - روزه‌اش باطل است و بايد قضاى آن را به جا آورد .
روزه سپر مؤمن (به ضميمه احكام روزه) (فارسى) — صفحة 79 | السيد محمد علي العلوي الگرگاني