فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى * وَ امّا مَن بَخِلَ وَ اسْتَغْنىَ * وَ كَذَّبَ بِالحُسْنىَ * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى * وَ مَا يُغْنىِ عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى « 1 »
« امّا آن كه [ حق خدا را ] داد و پروا داشت ، و [ پاداش ] نيكوتر را تصديق كرد ، به زودى راهِ آسانى پيش پاى او خواهيم گذاشت و امّا آن كه بخل ورزيد و خود را بى نياز ديد ، و [ پاداش ] نيكوتر را به دروغ گرفت ، به زودى راهِ دشوارى به او خواهيم نمود و چون هلاك شد ، [ ديگر ] مالِ او به كارش نمىآيد » .
به گفتهء علامه طباطبايى ( رحمه الله ) در تفسير الميزان ، « أَعْطَى » يعنى كسى كه مال خود را انفاق كرد ؛ خمس و زكات خود را پراخت كرد و با خلوص نيّت و اعتقاد كامل ، ذمّه خود را برى نمود . پس به زودى آنها دچار گشايش زندگى مى گردند و خداوند آنها را به سوى راحتى ، آرامش و آسايش سير خواهد داد و از حيات طيبه اى كه در قرآن وعده داده است بهره مند خواهند شد و بدون مانع و مشكل به زندگى طيّبه مادّى به نحو احسن ادامه مى دهند .
در نتيجهء زندگى پاك و طيّبه اى كه دارند ، موفّق به انجام واجبات ديگر و عبادات و دستورات دينى خود مى گردند و در دنيا و آخرت سعادتمند خواهند شد . در نتيجه ، شامل دنيايى زيبا و پر بركت و آخرتى سعادتمند و منوّر و با روحانيّت
هامش
( 1 ) . سوره مباركه ليل ، آيات 5 الى 11