كند ، عقدى كه كرده است باطل است ؛ ولى حرام دائمى نمىشود ، ولى احتياط واجب آن است كه اگر با او نزديكى كرده آن زن را نگيرد .
مسأله 203 : ظاهرا فرقى بين زن عقدى و صيغهاى نيست در احكامى كه ذكر شد .
مسأله 204 : اگر زن احرام بسته باشد و مردى كه محرم نيست او را عقد كند ، در صورتى كه با او نزديكى نكرده باشد احتياط آن است كه او را طلاق دهد و در صورت علم به مسأله او را طلاق دهد و با او هيچوقت ازدواج نكند .
مسأله 205 : اگر كسى زنى را براى محرمى عقد كند و محرم دخول كند پس اگر هر سه عالم به حكم باشند بر هر يك از آنها يك شتر كفّاره است ، و اگر دخول نكند كفّاره نيست ، و در اين حكم فرقى نيست بين آنكه زن عاقد محلّ باشد يا محرم ، و اگر بعضى از آنها حكم را مىدانند و بعضى نمىدانند بر آنكه مىداند كفّاره است .
مسأله 206 : چهارم استمناء يعنى طلب بيرون آمدن منى با دست يا غير آن هرچند به خيال باشد يا به بازى كردن با
مناسك حج (فارسى) — صفحة 92
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٩٢