حاجت چندان نيست از بيان آن خوددارى شد .
دوّم : جماع كردن با زن ، و بوسيدن و دست بازى كردن و نگاه به شهوت . بنابر اظهر تلذّذ از صدا و سخن گفتن با او اشكال ندارد گرچه احوط ترك آن است .
مسأله 186 : اگر كسى در احرام عمره تمتّع ، از روى علم و عمد با زن چه در قبل و چه در دبر و يا با مرد جماع كند چنانچه پس از فراغت از سعى باشد عمرهاش باطل نمىشود و كفّاره بر او واجب است بلكه چنين است اگر پيش از سعى باشد زيرا بطلان عمرهاش محل اشكال است و احتياط واجب آن است كه اگر اين عمل پيش از سعى واقع شد عمره را تمام كند و آن را دو مرتبه به جا آورد ، و اگر وقت تنگ است حجّ افراد به جا آورد و بعد از آن عمره مفرده به جا آورد ، و احتياط واجب آن است كه سال ديگر حجّ را اعاده كند .
مسأله 187 : اگر در عمره تمتّع اين عمل را از روى علم و عمد پس از سعى مرتكب شود كفّاره بر او واجب مىشود و كفّاره بنابر احتياط واجب يك شتر است . در صورت
مناسك حج (فارسى) — صفحة 87
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٨٧