مسأله 13 : سر بريدن و ذبح حيوانات براى قربانى يا غير آن با چاقوهاى استيل و فلزّات ديگرى مانند آن ، اشكالى ندارد .
مسأله 14 : قربانى را مىتوان شخصا ذبح نمود و يا به ديگرى كه به او اطمينان دارد نيابت دهد . خواه مدير كاروان باشد يا بعثه حجّ يا بعضى از دوستان . ( معيار ، اطمينان داشتن به كار نايب است . ) و لازم نيست وكيل ، نام صاحب قربانى را بداند هرچند بردن نام او بهتر است .
ولى اگر كسى بدون گرفتن وكالت از طرف ديگرى قربانى كند ، صحيح نيست .
مسأله 15 : مسلمانان بايد كارى كنند كه گوشتهاى قربانى از بين نرود و مجبور به سوزاندن و دفن كردن آنها نباشند . زيرا اين كار اسراف و حرام است و چنانچه مستحقّينى در منى يافت نشوند لازم است در صورت امكان آن را به ساير بلاد اسلامى ببرند و به فقرا و مؤمنين بدهند و اگر اين كار هزينهاى دارد ، بر عهده مسلمانان و حكومت اسلامى است .
مناسك حج (فارسى) — صفحة 290
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٩٠