كسى كه كمتر از هفت سنگ در تمام جمرات يا بعض آن انداخت همين حكم را دارد بنابر احتياط واجب .
مسأله 764 : كسى كه از انداختن سنگ عذرى داشته باشد مثل آنكه مريض باشد يا طفل باشد كه نتواند رمى كند يا عليل باشد مثل آنكه دست يا پايش شكسته باشد يا از شدّت بىحالى نتواند يا بيهوش باشد ، بايد نايبش به جا آورد ، و اگر از نايب گرفتن هم عاجز باشد مثل بيهوش و طفل كوچك ، ولىّ او يا شخص ديگرى با اجازه از ولىّ از طرف او به جا آورد ، و احتياط واجب آن است كه تا مأيوس نشده از اينكه خودش عمل كند ، نايب عمل نكند و بهتر آن است كه اگر مىشود شخص معذور را ببرند و در حضور او رمى كنند و اگر مىشود سنگ را در دست او بگذارند و بيندازند .
مسأله 765 : اگر بعد از آنكه نايب عمل را به جا آورد و عذر بر طرف شد ، به جا آوردن خودش مطابق با احتياط واجب است .
مسأله 766 : اگر شخص مريض مأيوس باشد از خوب
مناسك حج (فارسى) — صفحة 267
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٦٧