احتمال مىداد ولى از روى بىمبالاتى ذبح كرد ، نه به اميد موافقت امر خداوند ، كافى نيست .
مسأله 635 : اگر لاغرى آن را اعتقاد داشت و به واسطه جهل به مسأله ، براى اطاعت خداوند ذبح كرد ، بعد معلوم شد چاق است ، كفايت مىكند گرچه احتياط در اعاده است .
مسأله 636 : اگر ناقص بودن را اعتقاد داشت و به واسطه جهل به مسأله ، براى اطاعت خداوند ذبح كرد و بعد معلوم شد صحيح است ، ظاهرا كافى باشد .
مسأله 637 : احتياط آن است كه ذبيحه را سه قسمت كنند ، يك قسمت را هديه بدهند . و يك قسمت را صدقه بدهند ، در صورت امكان واجب است ولى واجب نيست ثلث فقير را به شخص خود فقير بدهد ، بلكه جايز است به وكيل او داده شود ، گرچه وكيل خود صاحب قربانى باشد .
وكيل در آن قسمت بر حسب اجازه موكل هر تصرّفى را كه گفته است ، مىنمايد ، چه بخشيدن به ديگرى يا فروش يا اعراض و غير اينها ( مراعات اين نكته براى حجّاج محترم
مناسك حج (فارسى) — صفحة 229
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٢٩