باشد .
مسأله 596 : شرط است كه مباح باشد پس با سنگ غصبى يا آنچه كه ديگرى براى خودش حيازت كرده كافى نيست .
مسأله 597 : وقت انداختن سنگ از طلوع آفتاب روز عيد است تا غروب آن و اگر فراموش كرد تا روز سيزدهم مىتواند به جا آورد ، و اگر تا آن وقت متذكر نشد احتياطا در سال ديگر خودش يا نايبش بيندازد .
مسأله 598 : در انداختن سنگها چند امر واجب است :
اوّل : نيّت ، با قصد خالص بدون ريا و نمايش دادن عمل به غير كه موجب بطلان مىشود .
دوّم : آنكه آنها را بيندازد ، پس اگر برود نزديك و با دست بگذارد به جمره ، كافى نيست .
سوّم : آنكه با انداختن به جمره برسد ، پس اگر سنگ را انداخت و سنگ ديگران به آن خورد و به واسطه آن يا كمك آن به جمره رسيد كافى نيست . و همچنين اگر سنگ به جايى بخورد و كمانه كند و به جمره برسد كفايت
مناسك حج (فارسى) — صفحة 218
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢١٨