بود ، در هر دو صورت اگر نقصان در حدّ باطل بودن طواف باشد و عدم توجّهش از جهت جهل به مسأله بوده ، بايد يك شتر به عنوان هدى كفّاره بدهد و نايب هم بگيرد .
مسأله 445 : در طواف واجب ، قران جايز نيست و موجب بطلان طواف مىشود ، يعنى جايز نيست طواف واجب را با طواف ديگر دنبال هم آورد ، بدون آنكه بين دو طواف ، نماز طواف فاصله شود و در طواف مستحب مكروه است .
مسأله 446 : اگر دورى را بر طواف زياد كند چه كمتر چه بيشتر از يك دور و قصدش آن باشد كه زياده را جزء طواف ديگر قرار دهد داخل در قران ميان دو طواف است و حرام است ، ولى در صورتى باطل مىشود كه در دوّمى هفت دور آورده شود .
مسأله 447 : در فرض سابق اگر از اوّل قصد داشته يا در اثناء طواف قصد زياده كرده باشد ، واجب است كه طواف اوّل را اعاده كند و اگر بعد از تمام شدن ، قصد به جا آوردن طواف ديگر براى او حادث شد و به دنبال طواف اوّل
مناسك حج (فارسى) — صفحة 152
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٥٢