است ولى احتياط مستحب آن است كه تيمّم بدل از غسل هم بكند .
مسأله 388 : احتياط واجب آن است كه اگر اميد دارد كه عذرش از وضو يا غسل مرتفع شود ، تا وقتى كه وقت تنگ شود يا اميدش قطع شود ، صبر كند .
مسأله 389 : اگر با وضو بوده و شك كند كه حدث عارض شده است يا نه ، بنا را بر وضو داشتن بگذارد و لازم نيست وضو بگيرد و همچنين است اگر از حدث اكبر پاك بود و شك كند كه حدث عارض شده .
مسأله 390 : اگر محدث به حدث اصغر يا اكبر بوده و شك كند كه وضو گرفته يا نه يا اينكه غسل كرده يا نه ، بايد در فرض اوّل وضو بگيرد و در فرض دوّم غسل كند .
مسأله 391 : اگر بعد از تمام شدن طواف شك كند كه با وضو آن را بجا آورده يا نه يا اينكه شك كند با غسل آن را به جا آورده يا نه ، طواف او صحيح است ولى براى اعمال بعد بايد طهارت تحصيل كند .
مسأله 392 : اگر در اثناء طواف شك كند كه وضو
مناسك حج (فارسى) — صفحة 135
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٣٥