آنكه موجب آزار شود ، مثل آنكه بعض آن افتاده باشد و بعض ديگر موجب آزار او باشد .
مسأله 327 : جايز نيست ناخن پا را هم بگيرد چنانچه جايز نيست ناخن دست را بگيرد .
مسأله 328 : بين آلات ناخنگيرى فرقى نيست كه قيچى باشد يا چاقو و يا ناخنگير يا با دندان يا سوهان يا غيره ازاله ناخن كند ، واجب آن است كه به هيچوجه ازاله ناخن نكند ، حتّى با سوهان و دندان .
مسأله 329 : اگر انگشت زيادى داشته باشد ، گرفتن ناخن آن جايز نيست و همچنين اگر دست زيادى داشته باشد احتياط واجب آن است كه ناخن آن را نگيرد .
مسأله 330 : اگر يك ناخن از دست يا پا بگيرد يك مد طعام بايد كفّاره بدهد ، و براى هر ناخن دست تا به ده نرسيده ، بايد يك مد طعام بدهد ، و همچنين در ناخنهاى پا .
مسأله 331 : اگر تمام ناخن دستها و پاها را در يك مجلس بگيرد يك گوسفند كفّاره آن است .
مناسك حج (فارسى) — صفحة 116
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١١٦