ما كَسَبَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُون ؛ « 1 »
« ممكن نيست هيچ پيامبرى خيانت ورزد و هر كس خيانت كند ، روز رستاخيز آنچه را در آن خيانت كرده ، با خود به صحنه محشر مىآورد . سپس به هر كس ، آنچه را فراهم كرده ( و انجام داده ) است ، به طور كامل داده مىشود ( و به همين دليل ) به آنها ستم نخواهد شد ( چرا كه محصول اعمال خود را خواهند ديد ) » .
اين آيه به دنبال آيات « غزوه احد » نازل شده و پاسخ به كسانى است كه گفتند :
مىترسيم پيامبر در تقسيم غنايم ما را از نظر دور بدارد .
خداوند متعال در اين آيه اوّل ساحت مقدس انبيا را به طور كلّى از خيانت منزه داشته است ، سپس به طور عام مىفرمايد : هر كس خيانت كند ، در روز رستاخيز چيزى را كه خيانت كرده به عنوان مدرك جرم بر دوش خويش حمل مىكند و با خود مىآورد و در برابر همگان رسوا مىشود « 2 » و خداوند ، خيانت كنندگان را دوست ندارد : إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْخائِنِين « 3 » .
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « كسى كه در دنيا در امانت خيانت كند و آن را به صاحبش ندهد تا بميرد ، بر غير دين اسلام مرده ، و خدا را در حالى كه بر او خشمناك است ، ملاقات مىكند » . « 4 »
و نيز فرمود : « دستور داده مىشود شخص خائن را در آتش افكنند . پس تا ابد در گودالهايى از آتش دوزخ فرو مىرود » . « 5 »
همچنين آن حضرت فرمود :
« الْأَمَانَةُ تَجْلِبُ الْغِنَى وَ الْخِيَانَةُ تَجْلِبُ الْفَقْرَ ؛ « 6 »
امانتدارى ، موجب ثروت و خيانتكارى ، سبب تهيدستى است » .
امام صادق عليه السلام نيز مىفرمايد : « از عذاب خدا بترسيد و امانت را به صاحبش برگردانيد . اگر كشنده حضرت على عليه السلام ، مرا بر چيزى امين قرار دهد ، حتماً امانتش را
هامش
( 1 ) . ال عمران / 161 .
( 2 ) . تفسير نمونه ، ج 3 ، ص 197 و 198 .
( 3 ) . انفال / 60 .
( 4 ) . وسائل الشيعه ، كتاب الوديعه ، باب 3 ص 4 .
( 5 ) . همان ، باب 2 ، ص ؟
( 6 ) . وسائل الشيعه ، كتاب والوديعه ، باب 3 ص 641 .