احكام عاريه
مسأله 2360 - عاريه آن است كه انسان مال خود را به ديگرى بدهد كه از آن استفاده كند و در عوض چيزى هم از او نگيرد .
مسأله 2361 - لازم نيست در عاريه صيغه بخواند ، و اگر مثلًا لباس را به قصد عاريه به كسى بدهد و او به همين قصد بگيرد ، عاريه صحيح است .
مسأله 2362 - عاريه دادن چيز غصبى و چيزى كه مال انسان است ولى منفعت آن را به ديگرى واگذار كرده مثلًا آن را اجاره داده ، در صورتى صحيح است كه مالك چيز غصبى يا كسى كه آن چيز را اجاره كرده ، بگويد به عاريه دادن راضى هستم يا با قراين رضايتش معلوم گردد .
مسأله 2363 - چيزى را كه منفعتش مال انسان است مثلًا آن را اجاره كرده مىتواند عاريه بدهد اگر عاريه گيرنده محلّ وثوق باشد ولى اگر در اجاره شرط كرده باشد كه خودش از آن استفاده كند ، نمىتواند آن را به ديگرى عاريه دهد .
مسأله 2364 - اگر ديوانه و بچه و مفلس مال خود را عاريه بدهند صحيح نيست ، امّا اگر ولىّ مصلحت بداند كه مال او را عاريه دهد و بچه آن مال را به دستور ولىّ به عاريه كننده برساند اشكال ندارد .
مسأله 2365 - اگر در نگهدارى چيزى كه عاريه كرده كوتاهى نكند و در استفاده از آن هم زيادهروى ننمايد واتّفاقاً آن چيز تلف شود ضامن نيست ، ولى چنانچه شرط كنند كه اگر تلف شود عاريه كننده ضامن باشد ، يا چيزى را كه عاريه كرده طلا و نقره باشد ، بايد عوض آن را بدهد .