در بين نماز يقين داشته باشد كه وقت شده ، و شك كند كه آنچه از نماز خوانده در وقت بوده يا نه نمازش صحيح است .
مسأله 8 - اگر وقت نماز به قدرى تنگ است كه به واسطه بجا آوردن بعضى از كارهاى مستحبّ نماز ، مقدارى از آن بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد آن مستحبّ را بجا نياورد ، مثلًا اگر به واسطه خواندن قنوت مقدارى از نماز بعد از وقت خوانده مىشود ، بايد قنوت نخواند .
مسأله 9 - كسى كه به اندازه خواندن يك ركعت نماز وقت دارد ، بايد نماز را به نيّت ادا بخواند ولى نبايد عمداً نماز را تا اين وقت تأخير بيندازد .
مسأله 10 - مستحبّ است انسان نماز را در اوّل وقت آن بخواند و راجع به آن خيلى سفارش شده است و هرچه به اوّل وقت نزديكتر باشد بهتر است ، مگر آن كه تأخير آن از جهتى بهتر باشد مثلًا صبر كند كه نماز را به جماعت بخواند .
مسأله 11 - هرگاه انسان عذرى دارد كه اگر بخواهد در اوّل وقت نماز بخواند ، ناچار است مثلًا با تيمّم يا با لباس نجس نماز بخواند ، چنانچه بداند عذر او تا آخر وقت باقى است مىتواند در اوّل وقت ، نماز بخواند ، ولى اگر احتمال دهد كه عذر او از بين مىرود لازم است صبر كند تا عذرش بر طرف شود .
مسأله 12 - كسى كه مسائل نماز وشكيّات وسهويّات را نمىداند و احتمال مىدهد كه يكى از اينها در نماز پيش آيد ، بايد براى ياد گرفتن اينها نماز را از اوّل وقت تأخير بيندازد ، ولى اگر اطمينان دارد كه نماز را
احكام جوانان (فارسى) — صفحة 86
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٨٦