وقت مشترك نماز مغرب و عشا است ، كه اگر كسى در اين وقت اشتباهاً نماز عشا را پيش از نماز مغرب بخواند و بعد از نماز ملتفت شود ، نمازش صحيح است و بايد نماز مغرب را بعد از آن بجا آورد .
مسأله 4 - وقت مخصوص و مشترك كه معناى آن در مسأله پيش گفته شد ، براى اشخاص فرق مىكند ، مثلًا اگر به اندازه خواندن دو ركعت نماز از اوّل ظهر بگذرد ، وقت مخصوص نماز ظهر كسى كه مسافر است تمام شده و داخل وقت مشترك مىشود و براى كسى كه مسافر نيست ، بايد به اندازه خواندن چهار ركعت نماز بگذرد .
مسأله 5 - اگر پيش از خواندن نماز مغرب سهواً مشغول نماز عشا شود و در بين نماز بفهمد كه اشتباه كرده ، چنانچه تمام آنچه را خوانده يا مقدارى از آن را ، در وقت مشترك خوانده و به ركوع ركعت چهارم نرفته است ، بايد نيّت را به نماز مغرب برگرداند و نماز را تمام كند و بعد نماز عشا را بخواند و اگر به ركوع ركعت چهارم رفته بايد نماز را تمام كند ، بعد نمازمغرب را بخواند وامّا اگر تمام آنچه را خوانده در وقت مخصوص نماز مغرب خوانده باشد و پيش از دخول در ركوع ركعت چهارم يادش بيايد ، نمازش صحيح است ونيّت را به نماز مغرب برگرداند ، گرچه دوباره خواندن موافق با احتياط است .
مسأله 6 - موقعى انسان مىتواند مشغول نماز شود كه يقين كند وقت داخل شده است ، يا دو مرد عادل به داخل شدن وقت خبر دهند .
مسأله 7 - اگر يقين كند وقت داخل شده و مشغول نماز شود و در بين نماز شك كند كه وقت داخل شده يا نه ، نماز او باطل است ولى اگر
احكام جوانان (فارسى) — صفحة 85
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٨٥