شك كند ، احتياط واجب آن است كه فوراً فكر نمايد ، پس اگر يقين يا گمان به يك طرف شكپيدا كرد ، همان طرف رابگيرد و نماز را تمام كند و گرنه به دستورهايى كه گفته مىشود عمل نمايد ، و آن نه صورت از اين قرار است :
اوّل : آن كه بعد از فارغ شدن از ذكر واجب در سجده دوم شك كند دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، كه بايد بنا بگذارد سه ركعت خوانده و يك ركعت ديگر بخواند و نماز را تمام كند و بعد از نماز يك ركعت نماز ايستاده به احتياط واجب بخواند و احتياطاً نماز را دوباره بخواند مگر اين كه شك بعد از سر برداشتن از سجدهء دوم باشد كه در اين صورت اعاده لازم نيست .
دوم : شك بين دو و چهار بعد از سربرداشتن از سجده دوم كه بايد بنا بگذارد چهار ركعت خوانده و نماز را تمام كند و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند .
سوم : شك بين دو و سه و چهار بعد از سربرداشتن از سجده دوم كه بايد بنا را بر چهار بگذارد و بعد از نماز دو ركعت نماز احتياط ايستاده و بعد دو ركعت نماز نشسته بجا آورد .
چهارم : شك بين چهار و پنج بعد از سربرداشتن از سجده دوم كه بايد بنا را بر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از نماز دو سجده سهو بجا آورد .
پنجم : شك بين سه و چهار كه در هر جاى نماز باشد ، بايد بنا را بر چهار بگذارد و نماز را تمام كند و بعد از نماز ، يك ركعت نماز احتياط
احكام جوانان (فارسى) — صفحة 126
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٢٦