انجام داده يا نه ، مثلًا شك كند كه حمد خوانده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد نشده ، بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده بجا آورد و اگر مشغول كارىكه بايد بعد از آن انجام دهد شده ، بشكّ خود اعتنا نكند .
مسأله 2 - اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب آن ، مانند ذكر و آرام بودن بدن را انجام داده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 3 - اگر شك كند كه يكى از ركنهاى نماز را بجا آورده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه بعد از آن است نشده ، بايد آن را بجا آورد ، لكن مثلًا اگر پيش از خواندن تشهّد ، شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه ، بايد بجا آورد و چنانچه بعد يادش بيايد كه آن ركن را بجا آورده ، چون ركن زياد شده ، نمازش باطل است .
مسأله 4 - اگر بعد از سلام نماز شك كند كه نمازش صحيح بوده يا نه ، مثلًا شك كند ركوع را بجا آورده يا نه ، يا بعد از سلام نماز چهار ركعتى شك كند كه چهار ركعت خوانده يا پنج ركعت ، به شك خود اعتنا نكند ولى اگر هر دو طرف شك او باطل باشد ، مثلًا بعد از سلام نماز چهار ركعتى شك كند كه سه ركعت خوانده يا پنج ركعت ، نمازش باطل است .
مسأله 5 - اگر كسى در يك نماز سه مرتبه شك كند ، يا در سه نماز پشت سر هم مثلًا در نماز صبح و ظهر و عصر شك كند ، كثير الشك است ، و چنانچه زياد شك كردن او از غضب يا ترس يا پريشانى حواس
احكام جوانان (فارسى) — صفحة 124
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص١٢٤