هشتم و نهم را گرفته آن است كه بعد از مراجعت از مين سه روز ، روزه بگيرد - كه اول آن ، روز كوچ كردن است يعنى سيزدهم - و متوالى بگيرد ، و قصدش آن باشد كه سه روز از پنج روز براى اداء روزه واجب باشد .
« 1062 » م - اگر روز هشتم را روزه نگرفت روز نهم را هم نگيرد و بعد از مراجعت از منى سه روز دنبال هم بگيرد .
« 1063 » م - جايز است اگر از هشتم روزه تعويق افتاده تا آخر ذى الحجة هر وقت بخواهد اين سه روز را روزه بگيرد ، اگرچه احتياط آن است كه بعد از ايام تشريق فورا بگيرد .
« 1064 » م - اين سه روز را در سفر مىتواند روزه بگيرد و لازم نيست در مكه قصد اقامت كند ، بلكه اگر براى مانده سه روز در مكه مهلت نيست بين راه هم جايز است بگيرد .
« 1065 » م - اگر سه روز ، روزه را گرفت و بعد از آن متمكن شد بنابر احتياط واجب بايد قربانى كند و همچنين اگر قبل از تمام شدن سه روز متمكن شد بايد ذبح كند .
« 1066 » م - اگر اين سه روز ، روزه را نگرفت تا ماه ذى الحجة تمام شد بايد هدى را خودش يا نايبش در منى ذبح كند ، و روزه فايده ندارد .
« 1067 » م - بايد اين سه روز ، روزه را بعد از احرام به عمره بجا آورد و قبل از آن نمىتواند .
« 1068 » م - هفت روز بقيه را بايد بعد از مراجعت از سفر حج روزه بگيرد .
« 1069 » م - احتياط واجب آن است كه پىدرپى بجا آورد .
« 1070 » م - جايز نيست اين هفت روز را در مكه يا در راه روزه بگيرد ، مگر
مناسك حج همراه با ادعيه و زيارات (فارسى) — صفحة 260
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٦٠